Zelfkastijding in de Carrefour

Onze eerste nacht in de Haute-Loire was zalig, je hoort er geen auto’s, geen geschreeuw, helemaal niets! Ik ben altijd vroeg wakker ook hier was ik gewoon vroeg wakker, ik keek even op mijn mobiel en ja hoor, mijn biowekker werkt ook hier gewoon, het was 06:45 uur. Nu kon ik twee dingen doen, me nog eens omdraaien en proberen de slaap te pakken of gewoon uit bed gaan en de vroege ochtend op 1000 meter hoogte beleven, het laatste dus.

Gelukkig hadden we instantkoffie bij ons, de meest luxe zelfs, zodat deze het dichtst in de buurt komt van echte koffie, het was goed te drinken. Gelukkig hadden we van de eigenaren van de gite een broodje met beleg (jam en paté) gekregen. Dus dat was toch even lekker smullen in de ochtend. Maar goed, daar konden we niet de hele vakantie op gaan teren. Boodschappentassen in de auto en eind van de ochtend al slingerend het plateau naar beneden naar Brioude. We hadden keuze uit 3 supermarkten: Lidl, Casino en Carrefour.

Twee van de drie vond ik wel voldoende. Bij de Lidl de broodnodige boodschappen halen en daarna naar Carrefour, dit ging even mis, we reden de verkeerde kant op. Google maps erbij en weer terug. We reden de Lidl voorbij en 100 meter verder was Carrefour, totaal even niet gezien.

Carrefour is zo’n zaak waar je echt alles kunt kopen, van dvd’s, elektra, kleding en ook nog etenswaren. Mijn partner wilde een mooi schrift kopen, ook een ruime kantoorafdeling dus daar. Al rondkijkend  viel mijn blik op iets wat ik in de verte zag, waren dat wijnen? Ik liet mijn partner even waar hij was en ik liep richting van de wijn op, het voelde als een magische aantrekkingskracht. Al kwijlend stond ik voor meterslange schappen vol met schitterende wijnen.  Als je hier een flesje wijn wilt kopen weet je echt niet waaruit te kiezen, het liefst zou je je boodschappenwagen volladen, maar dan zou je nog geen keuze hebben gemaakt en wil je de andere boodschappenwagens volladen, er is zo veel, zoveel moois wat we in Nederland echt niet hebben.

Waar moest ik beginnen, ik werd bijna hopeloos. Welke fles, welke flessen, welke dozen. ‘Oh my God’. Er moeten wel echt veel alcoholverslaafden in Frankrijk wonen, en dat beaamden de Gite-eigenaren ook, vooral eenzame alleenstaande mannen. Gelukkig ben ik van een sterk geslacht en was echt bezig met zelfkastijding. Ik koos één fles wijn en met pijn in mijn hart liet ik alle duizenden mooie flessen wijn achter. Volgens mij hoorde ik de flessen wijn gewoon smekend om meegenomen te worden: ‘neem me mee, open mij, drink mij, ik ben rijp genoeg!’. Ik keerde de wijnen de rug toe, of nee, wacht, ik moest een paar foto’s maken van deze mooie gebottelde vrienden. Ik keek wel even rond of er geen mensen in de buurt waren, stel je voor, die Fransen zouden het toch raar vinden als een vrouw foto’s maakt van wijnen in een supermarkt? Ik verliet de wijnafdeling snel maar ik voelde me wel gelukkig met deze ene fles wijn en de foto’s die ik had gemaakt. Zou ik hier ooit nog terugkomen?….. peutêtre

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *