De mensen zijn hier zo vriendelijk

Wakker geworden door het mooie licht en het geluid van de krekels. Het is 7 uur en het eiland waar ik ben is al ontwaakt, de zon kruipt boven de heuvels van Kythira.

Gisteren was weer een bijzondere dag en we hadden mooie mensen ontmoet. In de ochtend al dat oude Griekse mannetje die naar ons toe kwam lopen en verrassend in het Engels ons toesprak. Hij was na de oorlog geemigreerd naar Australie en was in 2001 teruggekomen, terug naar z’n roots.

’s middags waren we in het ¬†klooster Myrtidiotissas en de priester was in een gebed in de kerk, indrukwekkend. Het klooster heeft allemaal vertrekken die in juli en augustus ook vol zullen zijn. Momenteel wonen er geen monnikken meer, een mooie plek voor retraite.

’s Avonds genoten we van het heerlijke Griekse eten in Agia Pelagia. Ons tafeltje stond op het strand, de zee op 5 meter van ons af. Aan de overkant zagen we de lichtjes van het vaste land en na afloop kwam de kok, Yannis, bij ons aanschuiven en we hadden een heel leuk gesprek. Hij had een aantal jaren in Uccle in Brussel gewoond en na z’n scheiding ook terug naar zijn roots, Kythira.

Zouden mijn roots hier ook liggen? Het zou mij niets verbazen, het voelt haast zo.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *